METEN IS NIET WETEN

Stiekem kan ik best verliefd zijn op de manier waarop een ander is of iets doet. Dan voel ik me weer dat kleine meisje dat (bijna) álles wilde kunnen wat de grote mensen doen. Een groot mens als een ouder, een zwemleraar, de vuilnisman die zware zakken met een grote gooi in de wagen gooit, Thea Beckman, de astronaut op tv, de grote-broer-van op z’n crossfiets, de blije sporter die onmogelijke dingen tóch kan. Och ja, en nu ik ook een groot mens ben, heb ik nog steeds af en toe van die fantasieën dat ik het anders moet doen. 

Wil jij het ook wel eens beter, anders, mooier, slimmer doen (of zijn), dan je nu doet (of bent)? Misschien heb je ook wel zo je “afgoden & idolen”. 

Ik noem ze ook wel: meetinstrumenten. Want het enige dat we ermee doen, is meten en vergelijken: die collega die ‘sterke staaltjes’ uithaalt bij de klant (…staaltjes jij nog niet onder de knie hebt). De vriendin die altijd die ene fijne vraag stelt (…die jij nooit in huis lijkt te hebben). Het los dansende kind (…houterig zul jij altijd blijven). 

Als we niet helder zijn en onze meetlat als alwetend beschouwen, gaan we hard werken om te bewijzen dat we ook iets waard zijn. Of we laten de moed in de schoenen zakken, want, tja, dát (ene speciale) kunnen we nóóit leren… En eerlijk gezegd; het levert me altijd stress op. 

Maar wat weten we nou werkelijk als we meten? Niets! We foppen onszelf. Als jonge kinderen spiegelen we ons aan anderen en proberen we ze na te doen. En soms vergeten we, eenmaal groter geworden, daarmee te stoppen. We vergeten dat we allang onszelf zijn. Altijd al geweest ook. In feite ontgaat ons alles wat wezenlijk is. We vergeten namelijk dat we heel zijn. Er hoeft niets bij. Er kan niets uit. 

We hoeven alleen maar onszelf te zijn. Zelfs als je denkt dat je dat niet kunt, dan ben je het toch. En wat zo geweldig is: We zijn compleet (en) toegerust om liefde te leven! Het enige meetinstrument dat we daarbij kunnen inzetten is onze innerlijke ervaring: ervaar ik liefde of ervaar ik angst? 

Die meetlat? Die kunnen we altijd weer in onze kontzak terugstoppen. 

Principe 1: De kern van ons wezen is liefde & richtlijn 10: We willen altijd in gedachten houden dat we altijd een keuze hebben tussen vrede en innerlijke strijd, tussen liefde en angst.

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland) Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.

Handleiding voor leven: VOEL JE VRIJ !

Gek eigenlijk: je wordt geboren, je leert vervolgens van je ouders en omgeving wat regels en patronen aan die later in je leven wel of niet handig blijken te zijn, en verder? Verder bestaat er geen gebruiksaanwijzing voor het leven. Je moet het maar zo’n beetje uitzoeken! Natuurlijk kun je naar andere mensen kijken, hoe zij dat doen. Als het er aantrekkelijk uitziet wat die anderen doen, kun je dat ook eens proberen. Om dan te ervaren of het je bevalt, of toch niet.

Die andere mensen doen trouwens ook maar wat. Het ziet er misschien wel gesmeerd uit, maar weet jij hoe die ander zich van binnen voelt? We hebben werkelijk geen idee. Alles wat we daarover denken is projectie.

Uiteindelijk valt er een machtige ontdekking te doen in het leven en dat is dat je vrij bent. Echt, je bent helemaal vrij. Om het precies te doen zoals jij goed acht. Je hoeft je niet uit te leggen, niet te verdedigen, niets te compenseren of goed te maken, je hoeft zelfs je best niet te doen of consequent te zijn. Je mag het gewoon helemaal doen zoals voor jóu passend is op dit moment. En dat dan altijd.

Als je luistert naar je innerlijke stem, diep naar jezelf luistert, zul je voelen wat je past. Het kan trouwens wel zijn dat dat antwoord je niet meteen bevalt. Misschien voel je dat je wilt verhuizen. Of scheiden. Of dat je je baan wilt opzeggen. Of misschien voel je dat het passend is om je excuus te maken in een situatie waarin je verzeild bent geraakt. Of dat je eigenlijk meer aandacht aan je moeder of je kinderen wilt geven. Of juist dat je meer tijd alleen wilt en minder met anderen.

Je blijft vrij natuurlijk, om dat vervolgens te doen of te laten. Misschien durf je (nog) niet en blijf je nog even doen wat je altijd doet. Ook dat is geen probleem. Je krijgt dan vermoedelijk wat je altijd al kreeg. 😉 Mocht je daar dan echt genoeg van hebben… dan weet je wat je te doen staat!

Voel je vrij!

🤍 𝕆𝕞𝕕𝕒𝕥 𝕕𝕖 𝕜𝕖𝕣𝕟 𝕧𝕒𝕟 𝕞𝕚𝕛𝕟 𝕨𝕖𝕫𝕖𝕟 𝕝𝕚𝕖𝕗𝕕𝕖 𝕚𝕤, 𝕞𝕒𝕘 𝕚𝕜 𝕠𝕡 𝕞𝕚𝕛𝕫𝕖𝕝𝕗 𝕧𝕖𝕣𝕥𝕣𝕠𝕦𝕨𝕖𝕟

(Naar principe 1 van #attitudinalhealing)

Wil je ervaren hoe je vrijer en lichter kunt leven? Van harte welkom op de AH-Hemelvaartsworkshop “Lichter leven” in Heiloo van 18 t/m 21 mei a.s. Klik hier voor meer info als je wilt!

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland)
Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.

Begin eens met het einde

Begin eens met het einde. 

Misschien ken je het wel. Je hebt een gedoetje met iemand, of misschien wel met jezelf. Je weet niet goed hoe eruit te komen. Misschien voel je je boos, verdrietig, ben je vertwijfeld. Wat doe je volautomatisch? Je raadpleegt je hoofd voor de verschillende oplossingsrichtingen. Het gedoetje speelt zich nóg eens af op je innerlijke toneelpodium, in meer of minder gedramatiseerde vorm. “Als degene nou niet dat had gezegd, gedaan, was alles anders geweest. En ja, misschien was jij wel te… zwak, geïrriteerd, indirect, lief, boos, (vul maar aan).” 

Wat we vaak doen bij gedoe, is onszelf en, of de ander verdedigen, rechtvaardigen, aanvallen (dat kan allemaal ook prima in gedachten). En, we bereiden ons GOED voor op een volgende ontmoeting. Gedachtes als “ik moet wel de goede zinnen zeggen en ook nog op het juiste moment (, want anders…)”, “en als de ander ‘dit’ of ‘dat’ gaat zeggen, moet ik me niet uit de tent laten lokken”, gaan door ons hoofd. O ja, en als het even kan moet ik al nagedacht hebben over m’n hoogste bod. Etc, etc. Vermoeiend, nietwaar? 

We halen een heel wapenarsenaal uit de kast. In feite zijn we in oorlog. En dat hóeft niet.

Hier is een oefening, voor wie wil. Begin eens met het einde. Stel jezelf de vraag: hoe wil ik dat dit (deze situatie) eindigt? En vergeet de vraag niet te beantwoorden 😉 In stilte, voor jezelf. Misschien luidt het antwoord dat je vriendelijk en respectvol met de ander omgaat. Of wens je dat jij de ander en jezelf begrijpt. Of je wenst jezelf en de ander toe dat jij met liefde kijkt.

Meer hoef je niet te doen. Om vrede te sluiten is er maar één nodig. Leg al je wapentuig neer. Wees verdedigingsloos jezelf. Begin met het einde. En laat vervolgens al je ideeën over het verloop los. Wie weet geeft het je een andere ervaring. Veel plezier met oefenen!

We kunnen liefde zien in plaats van fouten & We kunnen er bewust voor kiezen van binnen vredig te zijn, wat er ook maar binnen en buiten ons gebeurt (principe 7 en 8 AH). 

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland)
Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.

Attitudinal Healing – 50 jaar

Een uitnodiging om dit prachtige Engelstalige filmpje te bekijken, dat een overzicht geeft van 50 jaar Attitudinal Healing wereldwijd. Foto’s van Jerry en de groepen voor kinderen vanaf de begintijd. Hoe het zo kwam dat Jerry Jampolsky met groepen begon en de ontwikkeling door de jaren heen.

Kun je kiezen voor gezondheid?

Er zijn stromingen die beweren dat als je op de juiste manier leeft en positief denkt, je lichaam sterk en gezond blijft. Het is misschien een gedachte die je een gevoel van controle geeft, maar hij blijkt helaas slechts houdbaar totdat je ziek wordt. De waarheid is: ook als je gezond eet, positief denkt en voldoende beweegt, ga je op een dag dood. En voor die tijd kan je lichaam wat gaan mankeren en dat kan op elke leeftijd en in alle gradaties.

De vraag ‘waarom ik?’ kan je daarbij vastzetten in slachtofferschap en dat maakt machteloos.
Want waarom jij níet, eigenlijk? Iedereen krijgt zijn portie in het leven, lang niet altijd zichtbaar voor een ander.

Als je helder bent, kunt je zien dat je niet alleen bent in wat je meemaakt en dat je dat nooit was, zelfs niet toen je je alleen voelde! Het is niet persoonlijk, je bent niet speciaal geselecteerd voor ellende, net zomin als voor al het fijne, dat je in je leven overkwam.

Als je je niet blijvend een slachtoffer wilt voelen, kan de vraag ‘En wat nu?’ je op een nieuw spoor zetten.

Misschien kost het even, voor je gewend bent aan het idee, dat dit je overkomt. Moet je je veren schudden, voordat je ermee uit de voeten kunt. Mag dat?

Misschien is er angst voor het verloop of voor toekomstige pijn. Stel je dan eens een moment voor dat je níet zou kunnen denken. Wat zou er dan nu aan de hand zijn? Dan zit je, sta je of lig je. Er is pijn of er is geen pijn. Je neemt een pijnstiller of niet. En dat is het.

Natuurlijk had je liever een andere situatie gehad, maar die bestaat alleen in jouw denken. En misschien ook in het denken van alle anderen die in situaties verkeren die ze moeilijk vinden.

Maar als we daar dan toch beland zijn, in deze situatie, zullen we hem dan gebruiken om te oefenen in angst laten varen? Steeds voor innerlijke vrede leren kiezen is het meest gezonde en behulpzame dat je kunt doen, voor jezelf én voor iedereen die van je houdt. Het kan overal en altijd, zelfs op je sterfbed. Maar daar hoef je niet op te wachten!

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland)
Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.

De Kracht van het Luisteren

Eenvoudige recepten voor ‘pittige tijden’: De weldaad van een warme douche. De stralen van de lentezon. Een spinnende poes op schoot. Stuk voor stuk cadeaus, als je het mij vraagt. En, ze hebben allemaal eenzelfde ingrediënt: er zijn. Ze doen niets, ze vragen niets, ze halen niets, ze zijn gewoon beschikbaar. Het effect daarvan op mij is; ik hoef ook niets te doen, te geven, te brengen. Ik hoef ook alleen maar te zijn. Met dat wat er op dat moment is. En soms is dat allemaal fijner in bijzijn van een luisterend mede-mens.

Mensen zijn geen douchewater, zonnestraal of spinnende poes, maar we kunnen net zo onvoorwaardelijk beschikbaar zijn voor een vriend, collega, geliefde. Door te luisteren. Met open hart. Zonder oordeel. Zonder goede adviezen. En dan kàn het zijn dat de ervaring van het zware, lichter wordt. Dat de modder zakt en er weer ruimte komt voor helderheid. Of (nog) niet. Modder neemt altijd z’n eigen bezinktijd 😉

Het enige wat we kunnen doen als luisteraar is onze tong afbijten als we de drang voelen iets te willen zeggen.  

Jamaar…, een fijne suggestie, oplossingsrichting, zet toch meer zoden aan de dijk? Toch? Van een afstandje zien we het toch veel helderder dan degene die midden in de problemen zit? Dat zetje in de goede richting is toch fijn? 

Toch?

Ga maar eens bij jezelf na hoe jij reageert op mensen die jou tips en adviezen geven als jij over een voor jou lastige situatie deelt. Of op mensen die medelijden hebben met wat jou overkomt. Misschien ben je er blij mee. En misschien voel je je juist niet gehoord, gezien, begrepen, gewaardeerd, voor vol aangezien. Voel je je ingeperkt doordat het advies jou niet past. Of je neigt je emoties wat te ‘downsizen’ door de emmer medelijden die je over je heen krijgt. 

Vaak zijn we pas echt behulpzaam als we de ander met compassie en gepaste aandacht ruimte geven om zijn eigen antwoorden te vinden. In die ruimte kan dan een innerlijke hulpbron hoorbaar worden die liefdevolle handreikingen doet over hoe met de pijnlijke situatie om te gaan. Als luisteraar hoeven we er alleen maar op te vertrouwen dat de ander – net als wijzelf trouwens – die hulpbron in huis heeft. En, er wel of niet naar luistert en handelt. Daar gaan wij niet over. 

In een AH groep oefenen we in onbevooroordeeld luisteren en delen. We erkennen dat ieder zichzelf beter kent dan wie ook. Als we luisteren naar onze innerlijke stem, vinden we ons beste antwoord (naar AH richtlijnen 1 en 5 )

Een ontmoeting met mezelf

Om de beurt vertellen we wat ons van binnen bezighoudt. Een moeilijk lopende relatie. Een kind waar zorgen om zijn. Een afscheid van een moeder die overlijdt. We luisteren naar elkaar, zonder elkaar te onderbreken of te beoordelen. We weten dat de ander heel is, wat ‘ie ook meemaakt. En dat dat ook geldt voor de zoon over wie zorgen zijn en de moeder op haar sterfbed.

Natuurlijk willen we sommige dingen niet meemaken. Jij niet en ik niet. En toch maken we ze mee. Het leven heeft het op niemand gemunt, het ontvouwt zich gewoon van moment tot moment. Het leven is een lange rij veranderingen, zong Robert Long ooit treffend. Waarbij sommige veranderingen feestelijk en welkom zijn en andere soms moeilijker om mee om te gaan.

Voor mij geldt: als ik ze dan toch meemaak, die moeilijke dingen, dat ik het een zegen vind dat er mensen zijn die naar me willen luisteren zonder te proberen iets (of mij!) te fixen. Zonder me advies te geven. Zonder verontwaardigd te roepen dat dat niet had mogen gebeuren of dat die ander nooit zo tegen mij had mogen doen.

Het is natuurlijk lief bedoeld hoor, maar ja, ik hóef niet gefixt te worden en als ik advies wil vraag ik er wel om. En dat iets niet had mogen gebeuren is een verleidelijke gedachte maar één die het er voor mij nog nooit lichter op heeft gemaakt. Denken dat iets me niet had mogen overkomen terwijl het me wel overkomt, voelt voor mij als midden in de regen blijven roepen dat de zon had moeten schijnen: ik word net zo nat en raak alleen maar meer van streek.

Liever merk ik dat als ik mag delen hoe het voor mij is om in de regen te staan, me uitdrukkend zoals het op dit moment voelt, ik kan ontdekken dat er ook een punt achter komt. En na die punt ontstaat ruimte, voor het leven nu, op dit moment. Een stille plek van binnen die draagkracht heet. Daar vind ik ruimte en innerlijke vrede, midden in alle gedoe. En dan komen er antwoorden op die passend zijn voor mij nu, in mijn eigen kwesties. Een AH-erlebnis.
Met de AH van Attitudinal Healing.

𝔸𝕝𝕤 𝕨𝕖 𝕝𝕦𝕚𝕤𝕥𝕖𝕣𝕖𝕟 𝕟𝕒𝕒𝕣 𝕠𝕟𝕫𝕖 𝕚𝕟𝕟𝕖𝕣𝕝𝕚𝕛𝕜𝕖 𝕤𝕥𝕖𝕞, 𝕧𝕚𝕟𝕕𝕖𝕟 𝕨𝕖 𝕠𝕟𝕤 𝕓𝕖𝕤𝕥𝕖 𝕒𝕟𝕥𝕨𝕠𝕠𝕣𝕕
(uit Richtlijn 5 van AH-groepen)

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland)
Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.

Elk NU in 2024 een love-finder

In Attitudinal Healing is een mooi principe opgeschreven dat in het Engels zo gaat: We can choose to be love-finders rather than fault-finders.

De keuze lijkt makkelijk, en de waarheid is; dat is het niet altijd. Want tja, voordat ik het doorheb, heb ik alweer een oordeel geveld. Ons denken is krachtig geprogrammeerd om fouten te vinden. Met mijn “fouten-bril” op (die bril met die voorgeprogrammeerde glazen erin) “weet” ik het wel. Ik zie dan allerlei dingen om me heen die m’n kritische blik ‘verdienen’. Daar zit doorgaans weinig liefde en vriendelijkheid in. En, het is vermoeiend om ergens gelijk in te willen hebben… Zelfs als iemand iets vriendelijks zegt, doet de mind nog z’n best om toch een fout te vinden. Herkenbaar?

Weet dat wat we in de ander zien (en ervan vinden!), we op de een of andere manier ook in onszelf kunnen herkennen. Dus op het moment dat ik die ene collega bot en afwijzend vind reageren, kan ik me de vraag stellen: herken ik bot en afwijzend in mezelf en misschien wel naar die collega? Ik heb die vraag nog nooit met een ‘nee’ beantwoord. Maakt het oordeel ‘bot en afwijzend’ mij of die collega schuldig? Nee. Het besef geeft me wel een kans om eens een andere bril uit te proberen: de liefde-bril. Met deze bril op loop ik het risico dat fouten, oordelen, afwijzing, vergelijkingen, gelijk willen hebben, wegsmelten voor mijn ogen. We kunnen er simpelweg voor kiezen iemands licht te zien in plaats van alle verkleedkleren en maskers die iemand draagt. We kunnen stoppen met het doen van aannames en opsporen van fouten, in de ander en in onszelf. We kunnen er ook mee doorgaan trouwens. De keuze is aan ons.

We kunnen liefde zien in plaats van fouten (principe 7 Attitudinal Healing). Doe je mee?

#AttitudinalHealing is een universeel gedachtegoed dat gebaseerd is op het principe dat het niet andere mensen of situaties zijn die ervoor zorgen dat we van streek raken. Het zijn eerder onze eigen gedachten, houding en oordelen over die mensen en situaties en onszelf die ons stress geven. Heling ontstaat wanneer we ons concentreren op het veranderen van onze innerlijke houding in plaats van te proberen andere mensen te veranderen. Het doel van Attitudinal Healing is innerlijke vrede door het genezen van onze eigen denkgeest tijdens dagelijkse keuzes, uitdagingen en veranderingen. #attitudinalhealing

Een vredig 2024 gewenst

Een gelukkig nieuwjaar gewenst!

Misschien kijk je terug op een pittig jaar, misschien op een jaar van veel vreugde. Grote kans dat het jaar in elk geval net wat anders is verlopen dan je van tevoren had gedacht. En een al even grote kans dat dat het komend jaar niet anders zal zijn.

Wil je een tip? Laat elke dag een dag van vrede zijn en je hebt toch het gelukkigste jaar dat je kunt hebben. Eenvoudig, toch?

Vraag je je af hoe dat zou kunnen, met alle dingen die er in de wereld en in je eigen leven spelen? Dan eerst een andere vraag: als je wist hóe je dit kunt doen, zóu je het dan doen?

Vrede komt voort uit een vaardigheid die je kunt leren. Ben je bereid ermee te oefenen? En om te blijven oefenen, ook als het niet meteen lukt?

De vaardigheid waar ik op doel is: niet-oordelen. Het gemakkelijkst behoud je namelijk vrede als je er gewoonweg niet aan begint, aan oordelen. Maar ja, oordelen gaat bliksemsnel en maakt het leven lekker overzichtelijk: die persoon is schuldig, dat deugt er niet en je weet precies hoe het wel had gemoeten. Duidelijk allemaal weer, toch?
Tja, wil je gelijk, of wil je vrede? Liever vrede? Laat je oordelen dan nu varen. Gewoon, helemaal ja!

Hoe? Herinner jezelf eraan dat je nooit alle ins en outs kent van iets of iemand en dat iedereen zijn hoogste bod doet op elk moment. Ook als dat er voor jou niet zo uitziet. Besef dat je niet kunt weten hoe het is om in de schoenen van die ander te staan en zelfs niet wat het beste is dat er kan gebeuren.

Tot slot: herinner jezelf dat verbinding meer vrede brengt dan welk standpunt dan ook en geef iedereen en alles een plek in je hart. Als de oorlog in jou ophoudt, vind je vrede.

In die vrede kun je gewoon blijven kiezen of je thee wilt, of liever koffie. En ook, of je die koffie wel of niet wilt drinken met je-weet-wel-wie. Je hoeft geen oorlog te hebben met koffie om voor thee te kiezen en dat geldt ook voor al je andere keuzes.

Je hart wil dit jaar voorrang… en wat wil jij?

𝔸𝕥𝕥𝕚𝕥𝕦𝕕𝕚𝕟𝕒𝕝 ℍ𝕖𝕒𝕝𝕚𝕟𝕘: 𝕟𝕚𝕖𝕥𝕤 𝕓𝕦𝕚𝕥𝕖𝕟 𝕛𝕠𝕦 𝕙𝕠𝕖𝕗𝕥 𝕥𝕖 𝕧𝕖𝕣𝕒𝕟𝕕𝕖𝕣𝕖𝕟 𝕠𝕞 𝕚𝕟𝕟𝕖𝕣𝕝𝕚𝕛𝕜𝕖 𝕧𝕣𝕖𝕕𝕖 𝕥𝕖 𝕖𝕣𝕧𝕒𝕣𝕖𝕟
– Jerry Jampolsky –

Leestip! Het boek ‘Attitudinal Healing en een Cursus in Wonderen’ van Els Thissen is, behalve in het Nederlands, nu ook in het Engels verkrijgbaar!

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland)
Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.

Kerstrecept voor innerlijke vrede


Heb je al zin in de kersttijd? Of vind je het vooral gedoe en/of geeft het spanning? In een volmaakte wereld verlopen de feestdagen natuurlijk precies naar jouw wensen. Rustig of juist bruisend, met precies de mensen die je wilt en ook nog in een gezellig soort harmonie. En dat helemaal vanzelf!

In die wereld zijn de mensen precies zoals jij wilt. Je moeder zou niet klagen, je vader zou niet in slaap dommelen en je broer hoeft niet weer eerder weg vanwege zijn werk. En je kinderen? Die zouden gezellig zijn aan tafel in plaats van te jengelen dat ze het eten niet lusten. Bijvoorbeeld.

De realiteit is: je moeder klaagt altijd, dus ook aan het kerstdiner. Je vader doet toch zijn hazenslaapje en je broer komt laat en moet toch al vóór het dessert naar huis om nog iets af te maken voor zijn werk. En de kinderen jengelen vertrouwd als ze iets op hun bord krijgen dat ze niet willen eten.

Al die dingen en nog veel meer, kunnen een voortdurend gevoel van onvrede geven. ALS we steeds maar willen dat mensen anders zijn dan ze zijn, tenminste! Maar een eik geeft nu eenmaal geen beukenblad, zelfs niet als we daar heel gefrustreerd over raken. En willen dat je hond miauwt, is een recept voor ongelukkigheid.

Je kunt je trouwens voor de grap ook eens afvragen wat je ouders, je broer en je kinderen zouden wensen als ze jóu konden veranderen! Je moeder wil misschien wat meer aandacht voor de dingen die in haar leven spelen. Je vader zou het geweldig vinden als je hem niet stoort als ‘ie even wegdommelt. En je broer zou best eens wat belangstelling willen voor hoe het is om zó hard te werken. En je kinderen? Die zouden graag zelf willen kiezen wat ze op hun bord krijgen in plaats van dat dat voor hen wordt bepaald!

Tja… zo gaat dat. Jij doet de dingen nu eenmaal zoals jij ze doet. Niet anders, niet beter en ook niet slechter. En dat geldt ook voor de ander.

Wil je een vredige kerst? Laat je verwachtingen los, desnoods telkens opnieuw en laat jezelf en anderen vrij om zichzelf te zijn. Zo houd je de weg steeds vrij voor vrede van binnen en dat komt elk moment ten goede, tijdens én na de feestdagen.

Een vredige kerst gewenst!

🤍 𝕚𝕟𝕟𝕖𝕣𝕝𝕚𝕛𝕜𝕖 𝕧𝕣𝕖𝕕𝕖 𝕠𝕟𝕥𝕤𝕥𝕒𝕒𝕥 𝕕𝕠𝕠𝕣 𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕞𝕖𝕖𝕣 𝕥𝕖 𝕨𝕚𝕝𝕝𝕖𝕟 𝕕𝕒𝕥 𝕒𝕟𝕕𝕖𝕣𝕖𝕟 𝕧𝕖𝕣𝕒𝕟𝕕𝕖𝕣𝕖𝕟.

(Jerry Jampolsky)

Dit stukje verscheen ook op Instagram. (Attitudinal.healing.nederland)
Vrijwel wekelijks wordt daar iets gepost over Attitudinal Healing en innerlijke vrede.