Tag Archive for AH

Gelukkig Nieuwjaar

Alle geluk en voorspoed wens ik je toe, die dit jaar voor jou kan hebben.

Hoe dat er in de praktijk zal uitzien? Het jaar zal brengen wat het brengt en in de regel is dat anders dan wat we daarover van tevoren hadden bedacht.

‘Als ik helder ben, is wat er is, ook wat ik wil’, zegt Byron Katie.
Als ik niet helder ben, stel ik voorwaarden aan hoe het leven zich presenteert aan mij voordat ik bereid ben tot acceptatie.

Het maakt het leven niks uit of je spartelt of protesteert. Een virus laait op of gaat liggen. Het is een koude winter of een zachte. En ook in je persoonlijke leven valt het soms tegen en soms valt het mee. Met situaties. Met werk. Met relaties. Met onze gezondheid. Met onze financiële situatie. Dat was de afgelopen jaren zo en dat zal dit jaar niet anders zijn.

En elk moment zegt het leven daarbij even vriendelijk ‘ja’ tegen jou. Het kan zijn dat je dat ontgaat. Dat je het idee hebt dat het leven je tegenwerkt. Dat het leven je iets voorschotelt dat niet zo zou moeten zijn.

Als je dieper kijkt en helder wordt, kun je zien dat JIJ het bent die ‘nee’ zegt. Die oordelen heeft. Die gelooft dat iets onoverkomelijk is. Die innerlijk stampij maakt.

Wil je dit jaar helemaal anders maken dan alle jaren hiervoor?

Oefen in het oordeelloos in je hart nemen van alles dat voorbij komt dit jaar. Situaties, mensen, relaties, financiële en fysieke omstandigheden… sluit ze allemaal in je hart. En vergeet vooral jezélf niet, precies zoals je bent en met alles wat je ervaart!

Gelukkig Nieuwjaar, waar je ook bent en hoe je situatie ook is.

Bron: https://www.instagram.com/attitudinal.healing.nederland/

Share

Liefde is het antwoord

Ter herinnering aan Gerald G. Jampolsky (1925-2020)

❝ Op de ochtend van mijn 94ste verjaardag begon ik zonder enig ceremonieel aan mijn 95ste levensjaar. Een van de dingen die mijn vrouw Diane en ik elke dag doen als we wakker worden, is onze dankbaarheid uiten voor een nieuwe dag en we spreken dan af om van deze dag de beste en gelukkigste dag van ons leven te maken, ongeacht wat er op ons bordje komt en ongeacht hoe ons lichaam eraan toe is. Naar verluid wordt je geluk voor veertig procent bepaald door de genen en voor vijftien procent door je omstandigheden. Dat betekent dat het voor vijfenveertig procent aan onszelf is om te bepalen hoe gelukkig we wensen te zijn, gebaseerd op ons geloofssysteem en onze houding ten opzichte van het leven.

Mijn ervaringen worden nauwkeurig gevormd door zowel het optimisme als het pessimisme waarmee ik naar de wereld kijk. Ik zal moeten kiezen hoe ik elke dag ervaar. Velen van ons zijn zich er niet van bewust dat we die macht bezitten. Ik blijf regelmatig artikelen schrijven, heb onlangs nog twee boeken gepubliceerd en ben bezig met een derde, ondanks dat ik in mijn negentiger jaren ben. Omdat ik me ervan bewust ben dat iedereen op elke leeftijd een verschil kan maken, wil ik vitaal, creatief en betrokken blijven. Leeftijd hoeft geen beperking te zijn.

Na decennia als psychiater te hebben gewerkt, geloof ik meer dan ooit dat onze zienswijze meer dan wat ook vorm geeft aan onze ervaringen. Ik heb vaak ondervonden dat de belangrijkste taak waar we voor staan voor we werkelijk geluk kunnen ervaren, het veranderen van onze zienswijze is, zodat we onszelf en ieder ander volledig kunnen vergeven.

Kinderen zijn mijn beste leermeesters geweest. Het is kenmerkend voor hen, dat zij niet blijven steken in grieven, zoals volwassenen dat doen en zij zetten zich tamelijk snel over hun boosheid heen, omdat het voor hen geen waarde heeft om erin te blijven hangen. Ik persoonlijk houd een 4-jarig kind in mijzelf springlevend om mezelf te herinneren aan speelsheid, het belang van plezier hebben en lekker gek blijven. Zolang ik dat kind levend houd, houd ik onschuld, verwondering en liefde in mijzelf levend, die ik met anderen kan delen.

Als basis heb ik ervaren dat hoe meer liefde je in elke ontmoeting brengt, des te meer liefde je ontvangt. Na al deze jaren ben ik er meer dan ooit van overtuigd dat het niet uitmaakt wat de vraag is, het probleem, de ziekte of de pijn, het conflict of de angst; liefde is het antwoord.❞

(𝘑𝘦𝘳𝘳𝘺 𝘑𝘢𝘮𝘱𝘰𝘭𝘴𝘬𝘺, 𝘰𝘱 94-𝘫𝘢𝘳𝘪𝘨𝘦 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵𝘪𝘫𝘥)


Dit artikel werd (in uitgebreidere versie) recent geplaatst in MIC-magazine 4/21 (klik hier)

Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Wat weet ik van jouw pad?

Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende paden.

We kunnen gemakkelijk denken een ander te kennen, bijvoorbeeld omdat iemand al heel lang meegaat in ons leven. Maar zelfs binnen dezelfde familie heeft iedereen zijn unieke geschiedenis en levenservaringen.

Dus wat kennen we, als we die ander denken te kennen? Onze eigen verzameling unieke ervaringen met die persoon. Die ander kent alleen zichzelf ten diepste. Want zoals niemand om je heen precies weet hoe jij denkt en het leven ervaart, zo weet jij ook niet hoe die ander het leven precies ervaart.

We kennen nooit iemands volledige verhaal. Laat staan dat we zijn of haar pad kunnen beoordelen. Als we denken van wel, zijn we eenvoudig tijdelijk in de war.

Wat een frisse helderheid kan er ontstaan als we beseffen dat we andermans pad helemaal aan de ander kunnen overlaten. We kunnen hen als heel zien en vertrouwen dat zij precies doen wat voor hen passend en aan de orde is.

Ook als het er in onze ogen onbegrijpelijk uitziet, dan nog is dat precies het pad dat de ander moet lopen want hij loopt het.

Kun je het verdragen?

Dit stukje verscheen ook op het Instagram account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH inspiratie vinden.

Share

Liefde vergeeft

Hoe kunnen we ooit werkelijk liefdevollere relaties krijgen als we blijven vasthouden aan schuldverhalen en verwijten jegens anderen? Ze kunnen om de kleinste dingen ontstaan en elke dag opnieuw nabijheid en verbinding in de weg staan. Maar willen we dat?

We denken misschien dat we afhankelijk zijn van het gedrag van anderen, om voor vergeving te kiezen. Zo kunnen we denken dat iemand eerst zijn fout moet inzien, schuld moet bekennen of sorry moet zeggen. Zo lang dat niet gebeurt gebruiken we dat om het vasthouden aan onze grieven te rechtvaardigen. Soms kunnen we uren, dagen, en soms zelfs jaren wachten op een sorry…. en al die tijd lijden we zelf het meest omdat we een barrière hebben opgeworpen voor het ervaren van liefde in ons leven.

Het goede nieuws is, dat we helemaal niet afhankelijk zijn van de ander. We zijn volkomen vrij om te vergeven en weer vrij van de barrière te worden die we zelf hebben opgeworpen. Zou je dat niet het liefste wensen voor jezelf?

Je hoeft alleen maar een ogenblik bereid te zijn om door de ogen van liefde te kijken naar wat er voorviel. Als we met liefde kijken, met vergevingsgezinde ogen, zien we alles anders. Voor liefde bestaat geen onvergeeflijkheid, hooguit een ongeluk, een vergissing, of gedrag voortkomend uit angst en verwarring.

Het ego in ons kan hevig protesteren tegen dit gegeven, maar doen we zelf nooit onhandige dingen? Vergissen we ons nooit? Hebben we nooit dingen gedaan waar we ons voor schamen?

Ook daar mag je met vergevingsgezinde ogen naar kijken.

Vrij zijn om weer lief te hebben.. gun jij jezelf dat?

Dit stukje verscheen ook op het Instagram account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden

Share

Vriendelijkheid verveelt nooit

‘Wat geweldig dat niemand ook maar één moment hoeft te wachten met het verbeteren van de wereld!’, schreef Anne Frank in haar dagboek.

En dat begint natuurlijk met onze innerlijke wereld. Met vriendelijkheid bijvoorbeeld. Het klinkt zo alledaags, maar het is als zonlicht dat zelfs de moeilijkste dag wat lichter kan kleuren.

Vriendelijkheid is nooit te veel en het verveelt nooit. Het is altijd mogelijk en het heeft alleen maar aangename bijwerkingen. De voorraad ervan blijkt ook nog eens eindeloos te zijn: hoe meer vriendelijkheid je toelaat in je hart, hoe meer de bron daarvan in jou gaat stromen.

Vriendelijkheid heeft overigens niets te maken met pleasegedrag of je aanpassen waar je dat niet wilt, want dat is niet vriendelijk naar jezelf. Maar elke boodschap, ook een ‘nee dank je’ kan vriendelijk zijn.

Wil je gelukkig(er) zijn? Alleen jíj gaat over de jouw innerlijke wereld!

Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Jouw beste antwoord

Wat is er nu, op dit moment, het meest passend voor mij?

Deze liefdevolle vraag aan jezelf pint je nergens op vast, het definieert je niet, het vraagt geen prestatie van je en er zit geen ‘moeten’ in. Er is alleen maar de zachte uitnodiging van dit moment, om ‘ja’ te zeggen tegen wat zich nu in jou manifesteert en daar vriendelijk mee om te gaan. En het houdt alle mogelijkheden open dat dat op een ander moment weer anders kan zijn.

Deze vraag brengt je in contact met jouw innerlijke leiding, met jouw diepste (eigen)wijsheid.

Die wijsheid kan zich nooit ergens anders laten horen dan hier in dit NU, en is nooit in iemand anders te horen dan in jouzelf. Want iedereen is expert in zijn eigen leven en ervaart het leven vanuit zjin eigen unieke achtergrond en persoonlijkheid.

Niemand kent jou zoals jij!

Wat is er nu, hier in dit moment, het meest passend voor jou?

En wil je daar vriendelijk voor zijn?


Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Oordelen? Lekker makkelijk!

Oordelen, gemakkelijk en effectief: het maakt een eind aan al je twijfels.

Heeft iemand andere normen en waarden dan jij? Vinden ze andere dingen belangrijk in hun leven? Kun je hun keuze niet volgen? Ben je niet zeker van hun bedoelingen?

Pfffff, wat complex en vermoeiend allemaal! Bovendien, als je niet oppast, een recept voor onnodige zelftwijfel. Gelukkig is hulp voorhanden: één stevig oordeel en het leven is weer overzichtelijk!

Want: met een oordeel in mijn kop, weet ik zeker dat ík klop! Dat ik het dan moet doen met een overvloed aan domme of irritante mensen om me heen, is wel een héél zwaar leven, maar daar doe ik het dan mee. Ik heb tenmínste mijn gelijk als houvast.

Toch liever geluk, dan gelijk? Lastig hoor, weet je het zeker? Zonder oordelen schijn je stukken verder te kunnen komen op dat vlak. Je moet het zelf weten natuurlijk.

Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Onverwachtse uitnodiging

Op een muur van een huis in Antwerpen waar ik toevallig langsliep stond een gedicht. Handgeschreven in krijt, of was het witte verf? Het raakte mij, 18 lentes jong, diep in mijn hart. Ik wilde weten wie het had geschreven. Wie was deze mens, die verwoordde waar mijn hart naar verlangde? Ik weet het nog steeds niet, maar ik schreef het gedicht over in mijn agenda en draag het sindsdien bij mij, al 30 jaar lang.

Het blaadje is vergeeld en de randjes verfrommeld en het is vast al eens overgeschreven op een nieuw papiertje, maar het hoort daar, in mijn dagelijkse notitieboek, om me te herinneren aan onze keuzemogelijkheid voor een open hart en de waarde van vriendelijkheid. Van die hartelijkheid een dagelijkse oefening maken, leek me op dat moment als jong mens het hoogste doel van het leven.

En dat gevoel is gebleven, dwars door alle tumult van het leven heen. Het bracht me op het pad van liefde en van Attitudinal Healing. Ik ben de schrijver van het gedicht dankbaar voor deze vonk van inspiratie en het lef dit op een muur te schrijven! Midden in de bruisende stad van Belgische biertjes en gezelligheid en straatmuzikanten, heel onverwachts, dit moment:

 Wij zijn hier niet blijvend
 we zijn transit 

Een voor een drinken we
de laatste beker

 De meesten van ons
beseffen dit niet

 Daarna lopen we over onze laatste brug

 Kom,
laten we elkaar leren kennen

 Laten we het onszelf
makkelijk maken

 laten we liefhebben
en onszelf geliefd maken

 de aarde is tenslotte
niemands erfenis
Share