Tag Archive for AH

Vriendelijkheid verveelt nooit

‘Wat geweldig dat niemand ook maar één moment hoeft te wachten met het verbeteren van de wereld!’, schreef Anne Frank in haar dagboek.

En dat begint natuurlijk met onze innerlijke wereld. Met vriendelijkheid bijvoorbeeld. Het klinkt zo alledaags, maar het is als zonlicht dat zelfs de moeilijkste dag wat lichter kan kleuren.

Vriendelijkheid is nooit te veel en het verveelt nooit. Het is altijd mogelijk en het heeft alleen maar aangename bijwerkingen. De voorraad ervan blijkt ook nog eens eindeloos te zijn: hoe meer vriendelijkheid je toelaat in je hart, hoe meer de bron daarvan in jou gaat stromen.

Vriendelijkheid heeft overigens niets te maken met pleasegedrag of je aanpassen waar je dat niet wilt, want dat is niet vriendelijk naar jezelf. Maar elke boodschap, ook een ‘nee dank je’ kan vriendelijk zijn.

Wil je gelukkig(er) zijn? Alleen jíj gaat over de jouw innerlijke wereld!

Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Jouw beste antwoord

Wat is er nu, op dit moment, het meest passend voor mij?

Deze liefdevolle vraag aan jezelf pint je nergens op vast, het definieert je niet, het vraagt geen prestatie van je en er zit geen ‘moeten’ in. Er is alleen maar de zachte uitnodiging van dit moment, om ‘ja’ te zeggen tegen wat zich nu in jou manifesteert en daar vriendelijk mee om te gaan. En het houdt alle mogelijkheden open dat dat op een ander moment weer anders kan zijn.

Deze vraag brengt je in contact met jouw innerlijke leiding, met jouw diepste (eigen)wijsheid.

Die wijsheid kan zich nooit ergens anders laten horen dan hier in dit NU, en is nooit in iemand anders te horen dan in jouzelf. Want iedereen is expert in zijn eigen leven en ervaart het leven vanuit zjin eigen unieke achtergrond en persoonlijkheid.

Niemand kent jou zoals jij!

Wat is er nu, hier in dit moment, het meest passend voor jou?

En wil je daar vriendelijk voor zijn?


Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Oordelen? Lekker makkelijk!

Oordelen, gemakkelijk en effectief: het maakt een eind aan al je twijfels.

Heeft iemand andere normen en waarden dan jij? Vinden ze andere dingen belangrijk in hun leven? Kun je hun keuze niet volgen? Ben je niet zeker van hun bedoelingen?

Pfffff, wat complex en vermoeiend allemaal! Bovendien, als je niet oppast, een recept voor onnodige zelftwijfel. Gelukkig is hulp voorhanden: één stevig oordeel en het leven is weer overzichtelijk!

Want: met een oordeel in mijn kop, weet ik zeker dat ík klop! Dat ik het dan moet doen met een overvloed aan domme of irritante mensen om me heen, is wel een héél zwaar leven, maar daar doe ik het dan mee. Ik heb tenmínste mijn gelijk als houvast.

Toch liever geluk, dan gelijk? Lastig hoor, weet je het zeker? Zonder oordelen schijn je stukken verder te kunnen komen op dat vlak. Je moet het zelf weten natuurlijk.

Dit stukje verscheen ook op Instagram-account van de stichting. Dagelijks kun je daar wat AH-inspiratie vinden.

Share

Onverwachtse uitnodiging

Op een muur van een huis in Antwerpen waar ik toevallig langsliep stond een gedicht. Handgeschreven in krijt, of was het witte verf? Het raakte mij, 18 lentes jong, diep in mijn hart. Ik wilde weten wie het had geschreven. Wie was deze mens, die verwoordde waar mijn hart naar verlangde? Ik weet het nog steeds niet, maar ik schreef het gedicht over in mijn agenda en draag het sindsdien bij mij, al 30 jaar lang.

Het blaadje is vergeeld en de randjes verfrommeld en het is vast al eens overgeschreven op een nieuw papiertje, maar het hoort daar, in mijn dagelijkse notitieboek, om me te herinneren aan onze keuzemogelijkheid voor een open hart en de waarde van vriendelijkheid. Van die hartelijkheid een dagelijkse oefening maken, leek me op dat moment als jong mens het hoogste doel van het leven.

En dat gevoel is gebleven, dwars door alle tumult van het leven heen. Het bracht me op het pad van liefde en van Attitudinal Healing. Ik ben de schrijver van het gedicht dankbaar voor deze vonk van inspiratie en het lef dit op een muur te schrijven! Midden in de bruisende stad van Belgische biertjes en gezelligheid en straatmuzikanten, heel onverwachts, dit moment:

 Wij zijn hier niet blijvend
 we zijn transit 

Een voor een drinken we
de laatste beker

 De meesten van ons
beseffen dit niet

 Daarna lopen we over onze laatste brug

 Kom,
laten we elkaar leren kennen

 Laten we het onszelf
makkelijk maken

 laten we liefhebben
en onszelf geliefd maken

 de aarde is tenslotte
niemands erfenis
Share